Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι
Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι | |
---|---|
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Giulio Cesare Procaccini (Ιταλικά) |
Γέννηση | 30 Μαΐου 1574[1][2][3] Μπολόνια[2][1] |
Θάνατος | 14 Νοεμβρίου 1625[4][5][2] Μιλάνο[2][1] |
Χώρα πολιτογράφησης | Παπικά Κράτη |
Ιδιότητα | ζωγράφος[2][3][6], χαράκτης, γλύπτης[2] και σκιτσογράφος[6][7] |
Σημαντικά έργα | Appearance of Christ to Saint Roch, Madonna of the rosary και Martyrdom of St Rufina and St Seconda |
![]() | |
Ο Τζούλιο Τσέζαρε Προκατσίνι (Giulio Cesare Procaccini, 1574–1625) ήταν Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης της πρώιμης μπαρόκ εποχής στο Μιλάνο .
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος στην Μπολόνια ήταν γιος του Μανιεριστή ζωγράφου Έρκολε Προκατσίνι του πρεσβύτερου και αδελφός του Καμίλλο Προκατσίνι και του Κάρλο Αντόνιο Προκατσίνι . Η οικογένεια μετακόμισε στο Μιλάνο γύρω στο 1585 με τη βοήθεια του πλούσιου συλλέκτη τέχνης Πίρρο Βικσόντι (Pirro Visconti).
Ξεκίνησε ως γλύπτης στον Καθεδρικό Ναό και στην εκκλησία του Μιλάνου Santa Maria presso San Celso . Το 1610 ζωγράφισε έξι από τα Quadroni, μεγάλους πίνακες σε καμβά που εξυμνούσαν τον Άγιο Κάρλο Μπορρομέο.
Μεταξύ των πολλών ρετάμπλ του είναι η Περιτομή (περίπου 1616), σήμερα στην Galleria Estense της Μόντενα και ο Μυστικός Δείπνος (1616) για το μοναστήρι που συνδέεται με τη Βασιλική della Santissima Annunziata del Vastato στη Γένοβα . Ζωγράφισε επίσης το Μαστίγωμα του Χριστού .
Συνεργάστηκε με τον Τζοβάννι Μπαττίστα Κρέσπι (il Cerano) και τον Πιέρ Φραντσέσκο Ματσουκέλλι (Pier Francesco Mazzucchelli, il Morazzone ) ακολουθώντας τις οδηγίες του Καρδιναλίου Φεντερίκο Μπορρομέο, προστάτη των τεχνών και ξάδελφος του Κάρλο Μπορρομέο . Από εκείνη την εποχή διασώζεται μια όμορφη γιρλάντα που δημιούργησε ο Προκατσίνι σε συνεργασία με τον φλαμανδό ζωγράφο Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, ο οποίος εργαζόταν επίσης για τον Καρδινάλιο Μπορρομέο εκείνη την εποχή, ανήκει στις συλλογές του Μουσείου του Πράδο και προέρχεται από την ισπανική βασιλική συλλογή. Επίσης ζωγράφισε μικρούς θρησκευτικούς πίνακες σε καμβά για πλούσιες οικογένειες, στο Μιλάνο και στη Γένοβα, όπου είδε τα έργα του Ρούμπενς .
Το ύφος του δείχνει την επιρροή του Μπολονέζικου μανιερισμού και της ενετικής χρήσης των χρωμάτων και σηματοδοτεί την αρχή του μπαρόκ.
Φωτοθήκη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]-
Ecce Homo, 1615–1620, Μουσείο Τέχνης του Ντάλας
-
Predica di San Giovanni Battista
-
Η αγωνία στον κήπο, 1616–1620, Μουσείο Prado, Μαδρίτη .
-
Ο μυστικός γάμος της Αγίας Αικατερίνης, Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών του Βελγίου
-
Γιρλάντα με την Παναγία, το Βρέφος και δύο Άγγελους, σε συνεργασία με τον Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, περ. 1619, Μουσείο Πράδο, Μαδρίτη.
Μερική εργογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Στέψη της Θεοτόκου [1]
- Παναγία με τους Αγίους Φραγκίσκο και Δομίνικο, Ίδρυμα του Ροζαρίου [2]
- Ecce Homo, 1615–1620, σήμερα στο Μουσείο Τέχνης του Ντάλας [3][νεκρός σύνδεσμος][ μόνιμος νεκρός σύνδεσμος ]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 1,2 (Ολλανδικά) RKDartists. 64931. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 «Artists of the World Online» (Γερμανικά, Αγγλικά) K. G. Saur Verlag, Walter de Gruyter. Βερολίνο. 2009. 00134365. Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ 3,0 3,1 BeWeB. 1529. Ανακτήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2021.
- ↑ (Ολλανδικά) RKDartists. rkd
.nl /explore /artists /64931. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2017. - ↑ «Benezit Dictionary of Artists» (Αγγλικά) Oxford University Press. 2006. B00146336. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
- ↑ 6,0 6,1 The Fine Art Archive. cs
.isabart .org /person /130529. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021. - ↑ Collectie Boijmans Online. www
.boijmans .nl /en /collection /artworks /176552 /studies-of-fighting-cavalry-and-infantry-arranged-in-three-registers. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2024. - ↑ «Red Digital de Colecciones de Museos de España - Museos». ceres.mcu.es (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 7 Ιουλίου 2021.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Wittkower, Rudolf (1993). «Art and Architecture Italy, 1600–1750». Pelican History of Art. 1980. Penguin Books Ltd. σελίδες 98–102.
- Έκθεση Procaccini .
- Domenico Sedini, Giulio Cesare Procaccini Αρχειοθετήθηκε 2021-08-17 στο Wayback Machine., ηλεκτρονικός κατάλογος Artgate από Fondazione Cariplo, 2010, CC BY-SA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα] Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Giulio Cesare Procaccini στο Wikimedia Commons
|